Column

Titel: Verslag van een glasheldere discussie

Geschreven door: André Beckers

Hennepteelt verzekeren?
Verzekeraar Interpolis maakt zich zorgen over het toenemende aantal hennepkwekerijen en het daarmee gepaard gaande brandgevaar. Het aantal branden in woningen en bedrijven stijgt en de jaarlijkse schade die daardoor ontstaat wordt steeds hoger. Op 20 oktober 2004 organiseerde Interpolis een ronde tafel gesprek waarbij de hennepteelt centraal stond. Aan het ronde tafel gesprek namen Alof Wiechmann (directeur Schade Bedrijven bij Interpolis), Ciska Joldersma (Tweede Kamerlid voor het CDA), Ruud Vreeman (burgemeester van Tilburg), Erik Wilke (adjunct directeur van Aedes, een overkoepelende organisatie van woningcorporaties) en ondergetekende (advocaat) deel.
Voorafgaand aan het gesprek was mij meegedeeld dat Interpolis de relatie met betrapte henneptelers zonder meer opzegt. Het gevolg van de ontdekking van een hennepkwekerij kan dan zijn dat de kweker zijn auto en inboedel niet eens meer verzekerd krijgt. De boodschap leek mij duidelijk. Al weer een nieuwe vijand van de hennepkweker. Naast de stroomleveranciers en de woningcorporaties nu ook nog verzekeraars, die bij de aanpak van henneptelers bereid zijn een stevige duit in het zakje te doen. Ik ging op de uitnodiging in omdat ik hoopte ook een ander aspect te kunnen belichten.
Helder doel
Tijdens het gesprek bleek dat Alof Wiechmann van Interpolis een helder doel formuleerde. Hij had op zichzelf niets tegen cannabis. Interpolis verzekert desgevraagd ook gedoogde coffeeshops en het verzekeren van de legale teelt van hennep voor medicinale doeleinden is voor Interpolis ook geen enkel probleem. Het gaat hierbij niet om morele overwegingen, maar om het inschatten van beheersbare risico’s. Wiechmann had zich laten vertellen dat iedere hennepkwekerij overlast veroorzaakt en brandonveilig is. Het ontstaan van brand in een hennepkwekerij zou uitsluitend een kwestie zijn van tijd. “Branden doen ze, alleen weten we van te voren niet wanneer.” Erik Wilke sloot zich hierbij aan. Woningen zijn niet geschikt voor de teelt van hennep. Deze teelt veroorzaakt overlast en is gevaarlijk, zodat betrapte henneptelers uit hun woning moeten worden gezet. Woningcorporaties worden vaker geconfronteerd met schade ten gevolge van brand. Verzekeraars weigeren dan de schade uit te betalen als de brand vermoedelijk is ontstaan tengevolge van de aanwezigheid van een hennepkwekerij. De Hoge Raad steunt de verzekeraar die de verhuurder dan het advies geeft de schade te verhalen op de schadeveroorzakende telende huurder. Ciska Joldersma toonde zich verheugd met de steun van de verzekeraar en de woningcorporaties. Door samenwerking kan de toenemende teelt van hennep succesvol worden bestreden. De teelt zou steeds meer in handen zijn gekomen van criminelen. Ruud Vreeman stelde dat voor hem de openbare orde voorop staat. Hij herkende het beeld van de verharding bij de teelt van hennep. In zijn gemeente is een handhavingsprotocol opgesteld. Woningcorporaties, stroombedrijven, politie, justitie en gemeente treden samen op tegen henneptelers. Daar staat tegenover dat Vreeman beseft dat er hennep moet worden geteeld, omdat er in de gedoogde coffeeshops een grote vraag naar bestaat. Vreeman weet dat gemeenten niet op eigen houtje de Opiumwet kunnen wijzigen en dat de huidige regering niets ziet in het gedogen van de hennepteelt. Joldersma bevestigde dit en stelde dat het CDA het liefst geen enkele coffeeshop zou gedogen.
Keerzijde van de medaille
Ik hield ons gehoor de keerzijde van de medaille voor. Het telen van hennep hoeft niet gevaarlijker te zijn dan het gebruik van een zonnebank in een woning. Er zijn kant en klare TNO goedgekeurde volstrekt veilige kweekkasten te koop. Overlast kan door het gebruik van goede apparatuur en zorgvuldig handelen worden vermeden. Ik wees er tevens op dat ons land ongeveer 840 niet meer weg te denken gedoogde coffeeshops telt. Tengevolge van een gepubliceerd gedoogbeleid worden vanuit deze coffeeshops in strijd met de Opiumwet openlijk hasjiesj en wiet verkocht. De omzet wiet bedraagt tegenwoordig ongeveer 75% van het totaal. De meest populaire wiet wordt grotendeels in Nederland geteeld. Omdat Nederland naar schatting 500.000 inwoners telt die met regelmaat wiet consumeren, is het niet verwonderlijk dat er jaarlijks vele tienduizenden kilo’s wiet in ons land worden geteeld. Een ieder die wiet wil telen, kan vanaf de jaren negentig in een zogenoemde growshop niet alleen terecht voor het aankopen van apparatuur, maar ook voor het vergaren van kennis. Het aantal wietkwekers is vanaf de jaren negentig gestaag gestegen. Tienduizenden voornamelijk relatief kleine kwekerijen voorzagen enkele jaren vrijwel probleemloos in de vraag naar wiet. Zonder deze illegale productie zouden de gedoogde coffeeshops niet bevoorraad kunnen worden. De overheid begreep lange tijd dat zij niet met de ene hand krachtig kon bestrijden wat zij met de andere hand gedoogde. Daarin kwam helaas verandering. Toen de populaire Nederwiet steeds vaker in het buitenland opdook, kwam de regering onder buitenlandse druk hard in actie. De opsporing van de teelt van wiet kreeg een grotere prioriteit toegekend. De maximaal op te leggen gevangenisstraffen werden verdubbeld. Wiettelers die keurig belasting betaalden over hun winsten moesten door de belastingdienst verplicht bekend worden gemaakt aan justitie. Energiebedrijven gingen samenwerkingsverbanden aan met de politie en justitie. Informatie over opvallende energieafname van klanten werd doorgespeeld. Betrapte wiettelers werden financieel hard door justitie aangepakt. Winsten werden volledig afgepakt. Met betaalde belastingen en met investeringen werd door justitie geen rekening gehouden. Woningcorporaties gingen ertoe over om betrapte wiettelers en hun gezinsleden direct op straat te zetten.
Het meest ergerlijke hierbij was dat de rechterlijke macht heeft aanvaard dat de teler ook op straat kan worden gezet als de in een woning ontdekte hennepkwekerij niet daadwerkelijk overlast en/of brandgevaar veroorzaakt. Op 11 november 2003 oordeelde het Gerechtshof te Den Bosch dat “niet relevant is dat het dreigende nadeel zich niet reeds heeft gerealiseerd”. Het theoretische risico op het ontstaan van overlast en gevaar levert voor de rechter voldoende grond op om een huurovereenkomst te ontbinden. De schrik sloeg de crimefighters om het hart toen een moedige Kantonrechter in Eindhoven onlangs oordeelde dat het theoretische risico onvoldoende grond opleverde voor een ontbinding. Hij oordeelde dat de verhuurder een ontbinding alleen kan rechtvaardigen indien hij kan bewijzen dat er door de hennepkwekerij daadwerkelijk gevaar, schade of overlast is ontstaan. De verhuurder is in deze kwestie in hoger beroep gegaan. Tenzij het Gerechtshof te Den Bosch zijn eerder ingezette lijn wijzigt zal het hoger beroep voor de verhuurder zeer kansrijk zijn en loopt de kwekende huurder een groot procesrisico.
Gevolg
Het gevolg van deze beleidslijn laat zich raden. Wiettelers betalen vaker geen belasting en geen stroom meer, omdat justitie dit tegen hen gebruikt. De bereidheid om te investeren in goedgekeurde en daardoor duurdere apparatuur neemt af, omdat met de kosten daarvan bij ontdekking door justitie en fiscus geen rekening wordt gehouden. Voor het huren van woningen en panden worden vaker valse namen en papieren gebruikt. De kleine onschuldige hennepteler haakt uit angst voor de harde aanpak meer en meer af. De vraag naar wiet blijft echter mede door ons gedoogbeleid ongewijzigd in stand. Criminelen die gebruik maken van stromannen en schijnconstructies hebben bij de hennepteelt hun intrede gedaan. Het gevolg is toenemende hinder, overlast en gevaarzetting. Ik stelde dat in het belang van de openbare orde en veiligheid het tij moet worden gekeerd. Omdat legaliseren op nationaal niveau onmogelijk is en repressie alleen niet helpt, biedt het vaststellen van gedoogbeleid mogelijkheden. Ik gaf een voorzetje. Hennepteelt blijft verboden, maar de overheid treedt niet meer op tegen de teler die:
  • uitsluitend goedgekeurde apparatuur gebruikt en deze laat aansluiten door een erkende installateur;
  • zijn stroom betaalt;
  • bij zijn teelt voldoet aan de eisen gesteld in de Wet Milieubeheer, zodat geen gevaar en of hinder voor de omgeving ontstaat;
  • in het belang van de volksgezondheid alleen groeimiddelen en bestrijdingsmiddelen gebruikt, die bij menselijke consumptie geen gezondheidsschade veroorzaakt;
  • uitsluitend teelt voor eigen gebruik of voor de aantoonbare levering aan gedoogde coffeeshops;
  • in het geval van commerciële leveringen belasting betaalt.
Alof Wiechmann gaf vervolgens aan bereid te zijn hennepkwekerijen te verzekeren, mits deze door de overheid worden gedoogd en voldoen aan duidelijke kwaliteitscriteria. Als het brandrisico van een hennepkwekerij hetzelfde is als van een tomatenkwekerij is verzekeren volgens Wiechmann mogelijk. Met deze opmerking haalde Interpolis vervolgens de krant. Ook Wilke stelde dat woningcorporaties geen problemen hebben met hennepteelt, maar met overlast en schade. De boodschap voor politiek Den Haag is duidelijk. Regel deze materie nu eindelijk op een fatsoenlijke wijze.

Bezoek ons

Paardestraat 29
6131 HA Sittard
Limburg - Nederland

Contact opnemen

Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.
Tel: +31 (0)46 760 0030
Fax: +31 (0)46 760 0039

Openingstijden

Ma – Vr 09.00 – 17.00 uur
Zaterdag en zondag gesloten
Alle rechten voorbehouden © 2018, Beckers & Bergmans Advocaten
Website beheer en onderhoud LinQxx - Beter online gevonden worden